Το Κεράσι ακούει Ροκ

Το Κεράσι αγαπάει την μουσική..και πώς θα μπορούσε να μην την αγαπάει άλλωστε αφού δεν υπάρχει ζωντανή ύπαρξη στον πλανήτη αυτόν να μην αναγνωρίζει τον αντίκτυπο που έχει η μουσική στις ψυχές μας. Μπορεί να ακούς το οτιδήποτε..από μέταλ μέχρι βαρύ λαικό, κι από ντάπστεπ μέχρι κλασσική...Το συναίσθημα της ανατριχίλας προκαλείται με διαφορετικό τρόπο στον καθένα...Σε αυτό το άρθρο όμως το Κεράσι θα σας κάνει μία εισαγωγή στην Ροκ μουσική (ή τέλος πάντων σε ότι μπορεί να θεωρήσει Ροκ ένα Κεράσι!).

Ναι, αταξία για το Κεράσι σημαίνει και ροκιά...κοντές φούστες, κολλάν με τρύπες, πίρσινγς παντού, λέδερ τζάκετς, συλλογές από βινύλια ή και...όχι όλα αυτά απαραιτήτως..γιατί η ροκιά κρύβεται στην ψυχή λέει το Κεράσι. Πόσα κοριτσάκια τριγυρνάνε με τί-σερτς των Pink Floyd και δεν έχουν ιδέα ποιός είναι ο David Gilmour;; Τα πυρπολείς ή όχι;; Πφφ...Συμβαίνουν κι αυτά, οκ..Συμβαίνουν κι άλλα, όμορφα όμως, στις γειτονιές, στα διαμερίσματα, μέσα στα τσιμεντένια κουτάκια τους, χιλιάδες ροκάδες/μεταλάδες κάθε ηλικίας ακούνε τέρμα τις ροκιές τους κάνοντας έξαλλες τις μαναδογιαγιάδες, ή για ακόμα πιο κακή τους τύχη, βαράνε τα ντράμς και τζαμάρουν στις κιθάρες παίρνοντας τ' αυτιά του τετραγώνου! Hell yeah, συνεχίστε! Ποτέ δεν ξέρεις σε τι μπορεί να εξεληχθεί μια μίνι μπάντα...



...σε κάτι τέτοιο ίσως;; Red Hot Chili Peppers και ξερό ψωμί λέει το Κεράσι..κι ήταν εκεί όταν ήρθαν στην Αθήνα τον Σεπτέμβρη του '12..front of stage!Εσύ που ήσουν;;  Μαλακάσα στο RockWave ίσως;; κάπου πρέπει να ήσουν κι εσύ..όλο και σε κάποια συναυλία θα σου σηκώθηκε η τρίχα 3 μέτρα κάγκελο..κι ας μην ήταν Ροκ. Είναι αυτή η ένταση, όταν νιώθεις τον ρυθμό άπ' τα θεόρατα ηχεία να χτυπάει μέσα σου, μέσα σου ακριβώς εκεί, στο στέρνο στην καρδιά, στο στομάχι, παντού, να ρέει σαν ηλεκτρικό ρεύμα ανάμεσα στο εκστασιασμένο πλήθος, όταν τα χέρια ελεύθερα χορεύουν στον αέρα (γιατί και να ήθελες δεν έχεις χώρο να τα σαλέψεις στο οριζόντιο επίπεδο!), και η ενέργεια ταξιδεύει απ' τη σκηνή ως τον τελευταίο αναμαλλιασμένο φαν και πίσω, στο ειδωλό σου, που ήρθε από ποιός ξέρει ποιά άκρη του κόσμου, για μία-δύο ώρες να τραγουδήσει ζωντανά, όσα χρόνια ολόκληρα ηχογραφούσες σε κασέτες απ' το ραδιόφωνο, αγόραζες σε σιντί απ' το δισκοπωλείο της γειτονιάς σου (ή και απ' τον φιλικό μαυρούλι όταν πήγαινες στην ταβέρνα για κοψίδια, ενίοτε) παρακολουθούσες αποχαυνωμένα στο MAD, και άκουγες στο mp3 σου εν τέλει, κλεισμένος στο δωμάτιο όταν δεν γούσταρες να μιλήσεις σε κανέναν. Η φωνή των αναμνήσεών σου είναι εκεί, πάνω στη σκηνή, χτυπιέται, ιδρώνει, κάνει έρωτα με το σόλο της κιθάρας, και κατακλύζει ηδονικά κάθε χιλιοστό του σταδίου...Αυτό σημαίνει Ροκ λέει το Κεράσι..τι λες κι εσύ;

http://www.youtube.com/watch?v=mVQpfoqsY8Q

απ' το Κεράσι, με αγάπη