Η Ημέρα της Μάνας

Η μανούλα είναι μόνο μία όσο κι αν μας τη βαράει στα νεύρα συχνά πυκνά τόσο που να θέλουμε να την εξαφανίσουμε για λίγες ώρες με 2 παλαμάκια..

 

Αυτή μας άλλαξε το πάμπερς, αυτή μας άλειψε με κρεμούλα όταν συγκάηκαν τα μπουτάκια μας, αυτή μας έλιωσε το ντεπονάκι στο κουτάλι της σούπας για να το καταπιούμε εύκολα τις νύχτες με τον ακατέβατο πυρετό..Όσο κι αν δεν μπορείς να συχγωρέσεις τις αφίσες που σου πέταξε, τα στικάκια που παράχωσε στο πιο άκυρο συρτάρι, το σύνδρομο της ζακέτας, το σύνδρομο της τελευταίας κουταλιάς, το σύνδρομο σεμεδάκι, και άλλα πολλά κουφά που μόνο το είδος μανούλα μπορεί να σκεφτεί, η αγκαλιά της θα είναι το καταφύγιο σου για όλη της τη ζωή.

Προσωπικά δεν μου αρέσουν αυτές οι παγκόσμιες ημέρες. Όχι μόνο γιατί τη μάνα και τον πατέρα εννοείται ότι πρέπει να τους γιορτάζεις όταν το νιώθεις (κι είναι ευχής έργο αν η σχέση σου μαζί τους σου επιτρέπει να το νιώθεις αυτό πολλές φορές το χρόνο κι όχι μόνο μία) άλλα πιο πολύ για ετούτο..υπάρχουν άνθρωποι που δεν ένιωσαν το χάδι της μάνας. Αν ήμουν ένας απ' αυτούς δεν ξέρω κατά πόσο θα με άφηνε ασυγκίνητο η μέρα της μητέρας λοιπόν. Ίσως να με πλήγωνε, ίσως να είχα χάσει πρόσφατα τη μάνα μου και να με πλήγωνε ακόμα περισσότερο. Κάτι παρόμοιο δεν γίνεται και με τη γιορτή των ερωτευμένων; τι είναι αυτό το στρες που προκαλεί ρε παιδί μου! Ειδικά αν έχεις φρεσκοχωρίσει ή αν τέλος πάντων δεν είσαι στην καλύτερη φάση της σχέσης σου. Έτσι και στη γιορτή της μητέρας..πόσα παιδάκια εύχονται να είχαν μια μητέρα να τ΄ αγαπάει. Πόσες μητέρες δεν ξέρουν το ρόλο τους; πολλές. Ας δοθεί μια ημερομηνία και για την Παγκόσμια Ημέρα της Κατά Λάθος Μητέρας. Έτσι, για να θυμόμαστε πόσες μανάδες υπάρχουν που ούτε για τα μπάζα δεν είναι, και πόσα παιδάκια υποφέρουν στα χέρια τους. Πάντα υπάρχουν 2 όψεις.

Αγκάλιασε τη μάνα σου αν έχεις την ευκαιρία, γιατί άλλοι ή δεν έχουν μάνα, ή δεν έχουν την ευκαιρία. 

Χρόνια Πολλά μανούλες!